Bart Plouvier
Uit « Ingesponnen » – gedichten
genummerd en gesigneerd
met grafisch werk van Anne Vernimmen
2010 Uitgeverij Manteau
Wat ik op maandagochtend wel eens denk
Als de kinderen het huis uit zijn
hun stemmen stil dan
langs de koude kant van dubbel glas
hun lach om wat ons al ontgaat
de aandacht die wij schonken
meegenomen in hun zadeltassen
vol mondvoorraad en dingen die
wij vinden dat ze moeten zoals
versgewassen kleren en alle dagen fruit
dan zoeken wij een etmaal soms of meer nog
en vragen ons de lege plekken en onszelf af
de lange nachten van weleer de heldere nachten
volgelachen tussen lauwe natte lakens
als wij elkaar dan tegenkomen ergens
op de trappen tussen gisteren en vandaag
dan lijken wij nog steeds op
wie wij morgen dachten
mogelijk wordt het druk nog
langs de warme kant van dubbel glas
